Meeltor

Meeltor

Meeltor (Tenebrio molitor L.)
Orde: Coleoptera (kevers)
Familie: Tenebrionidae (zwartlijven)

De meeltor is één van de meest bekende keversoorten. De larven van deze kever (de zogenaamde meelwormen) worden gekweekt als voedsel voor terrariumdieren. In de sportvisserij worden ze soms als lokaas gebruikt. Schadelijk is het dier niet. Wel kan het zich massaal ontwikkelen en daardoor voor hinder zorgen.

Uiterlijk

De meeltor is een zwart tot zwartbruine kever, die aan de onderzijde enigszins roodbruin gekleurd is en 13 tot 18 mm lang is. De eieren van deze kever, die kleverig zijn, worden afgezet op de voedingsbodem voor de larven: producten van dierlijke en plantaardige oorsprong, waaronder (oude, vochtig geworden) meelresten. De larven van de meeltor zijn rolrond, worden ca. 28 mm lang, zijn geel van kleur en hebben drie paar goed ontwikkelde poten. Net als de kevers zijn de larven lichtschuw.

Leefwijze

Overal waar graan en meel (langdurig) worden opgeslagen, kunnen meeltorren worden aangetroffen. Ook komen ze vaak voor in vogelnesten, waar ze leven van de voedselresten van de vogels en het vochtige, plantaardige nestmateriaal. De larven boren zich bij voorkeur in enigszins vaste stoffen, zoals vaste meelspijzen en bakkerijproducten.
Soms komen de larven voor in vermolmd hout of isolatiemateriaal. Hierin boren zij zelf gangen. Opvallend genoeg boren de larven niet in vers, gezond hout. Wel komt het voor dat ze gebruikmaken van gangen die door andere insecten zijn geboord.

Ontwikkeling

Het duurt 1 tot 1½ jaar totdat de larve (bij een temperatuur van 18-20°C) zich volledig ontwikkeld heeft. De meeltor overwintert als larve. De poptoestand die daarna volgt, vergt ongeveer 20 dagen, waarna de meeltorren te voorschijn komen. De totale ontwikkelingsduur kan variëren van 280 tot zelfs 630 dagen. Dit hangt o.a. af van de omgevingstemperatuur.

Wering en bestrijding

De meeltor is weliswaar niet schadelijk voor de gezondheid van mens en dier, maar kan, met name indien hij in grote aantallen voorkomt, wel hinderlijk zijn. Meeltorren kunnen massaal optreden als voedselvoorraden, veevoer en dergelijke, lang onaangeroerd blijven liggen onder vrij vochtige omstandigheden. Door zulke partijen op te ruimen, de opslagplaats(en) schoon te maken en te houden, kunnen deze insecten gemakkelijk bestreden worden. Zo wordt een massale ontwikkeling tegengegaan. In boerderijen is het gewenst om oude voorraden stro, hooi en dergelijke, geheel op te gebruiken, of anders te verwijderen en de ruimte goed te reinigen voordat de nieuwe oogst wordt opgeslagen.

Binnen- & buitenshuis

Meeltorren kunnen zich ook buitenshuis ontwikkelen, o.a. in en bij vogelnesten, in holle bomen, in duiventillen, op composthopen en in kippenhokken. Als dit soort ontwikkelingsplaatsen zich dicht bij huis bevinden (denk aan nesten onder de dakpannen!), dan is de kans groot dat de meeltorren en hun larven van daaruit de woning binnenkomen.
Ondervindt men hinder van meeltorren in de woning, dan zijn vogelnesten onder de dakpannen meestal de oorzaak. Als deze zorgvuldig verwijderd zijn (liefst ook bij de buren), dan is de overlast voorbij. Met het opsporen en saneren van de ontwikkelingsplaatsen kan de meeltor effectief worden bestreden; het gebruik van insecticiden is dan ook niet nodig en dus ongewenst.

Advies

Mocht de bestrijdingsactie, uitgevoerd aan de hand van dit advies, onvoldoende resultaat opleveren, neem dan contact op met het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen (KAD).

Disclaimer

Deze informatie wordt u verstrekt zonder dat er een expert van ons ter plaatse geweest is. Dit betekent dat u deze informatie op eigen risico gebruikt. Het Kennis- en Adviescentrum Dierplagen (KAD) kan niet verantwoordelijk worden gesteld voor enige (vervolg-)schade die hieruit voortvloeit. Om zeker te weten om welk dier het gaat en de overlast zoveel mogelijk te beperken, raden we u altijd aan om een determinatie bij ons te laten doen of een onderzoek ter plaatse te laten verrichten door een KAD-adviseur.